Het fasten your seatbelt lichtje gaat uit en iedereen om je heen staat op… Je bent geland in Canada! Of je nu bent aangekomen op je eindbestemming of een overstap moet doen naar een volgend vliegtuig, dit is het moment dat je op Canadees grondgebied bent aangekomen en dus moet je je gaan melden bij Immigration om je werkvergunning te activeren. Wat kan je verwachten van je aankomst, en welke praktische activiteiten gaan jou de eerste dagen bezighouden?
de reis: wat te doen op het vliegveld
volg de bordjes
Ik ben aangekomen in Calgary, Alberta. Een beetje suf van de vlucht van 9 uur, maar verder fit! Tom en ik volgen de bordjes voor connecting flights, want we moeten nog door naar Vancouver. Ik check even bij een medewerker van het vliegveld waar we heen moeten voor het activeren van onze werkvergunningen voordat we onze volgende vlucht pakken, en ze wijst ons naar de algemene rij voor de douane waar iedereen heen moet. Prima! Het is druk, maar het gaat best snel.
declaratie bij de douane
Volg de rij naar customs (de douane). Daar vind je eerst een ruimte met machines. Op dit apparaat word je gevraagd wat je komt doen in Canada. Als ik de opties zie, blijkt dat dit nog best een ingewikkelde vraag is, want ik kom om te werken, maar ik heb op dit moment nog niet officieel mijn visum. Ik heb het even gevraagd: ik moet eerst aangeven dat ik er ben voor travel. Vervolgens vragen ze ook hoe lang je er zult zijn – daar vulde ik 365 dagen in. Er volgen nog wat verdere vragen voor je declaraties, bijvoorbeeld over je bagage. Even lachen voor het vogeltje, en kort daarna komt er een declaratiebon uit.
Voeg je weer bij de rij, die komt uit bij een medewerker die je declaratiebon bekijkt en je nog eens vraagt wat je naar Canada brengt. Noem daar dat je er bent voor een IEC Working Holiday Visa en dat je je werkvergunning wilt activeren. Hij legde uit waar we heen moeten: volg de paarse lijn, bij de bagageband gelijk links naar Immigration. Succes, en welkom in Canada!
immigration desk
Bij de Immigration Desk tref ik een balie aan met drie medewerkers, en er zijn twee wachtenden voor ons. Dat valt mee, want ik las in de Facebook groep over IEC horrorverhalen over hoe lang het kan duren, en ik hield er rekening mee dat ik mijn vlucht naar Vancouver waarschijnlijk zou missen! Spannend dus…
Ik ben aan de beurt – ik geef mijn paspoort en mijn Letter of Introduction. De medewerker vraagt of ik een zorgverzekering heb – ja natuurlijk! – en of ik die kan overhandigen. Hij controleert de documenten, tikt wat op zijn computer, en geeft mijn paspoort en documenten terug. Ik mag weer gaan zitten en zal zometeen worden geroepen.
Na een minuut of 10 werd ik weer geroepen en lag daar het magische document: de werkvergunning! Ik werd gevraagd de gegevens op het document goed te controleren. Van verhalen op Facebook wist ik dat de begin en einddatum heel belangrijk zijn om te dubbelchecken: sommigen hadden een verkeerde einddatum waardoor ze al na een maand het land uit moesten! Mooi, er stond gewoon een vol jaar op mijn document. Ik bevestig dat alles klopt. Nog een keer hoor ik: Welcome to Canada!
Wacht, zijn we al klaar? Dit proces, inclusief het wachten tot Tom en ik aan de beurt waren (we konden samen in één keer), duurde in totaal nog geen 45 minuten. Gaan we dan toch nog mijn vlucht naar Vancouver halen?
aansluitende vlucht
Rennen geblazen, misschien redden we het nog! We haastten ons naar de juiste gang, door security heen, en naar de gate. Daar komen we erachter dat de vlucht naar Vancouver met 90 minuten is vertraagd. OK, dan hebben we gelukkig minder haast dan we dachten.
Omdat onze vlucht naar Calgary ook al flink was vertraagd, had WestJet op voorhand al onze vlucht naar Vancouver verzet naar een volgende vlucht: van 17:30 naar 19:30. Vanwege deze nieuwe vertraging kregen we beide een QR code voucher voor 30 dollar, daarmee konden we op het vliegveld eten.
Als we onze vlucht wel hadden gemist, dan hadden we naar een balie gemoeten om onze vlucht om te boeken naar een volgende vlucht. Ik wist dat er die avond ook nog om 21:30 en 23:15 vluchten naar Vancouver gingen, vandaar dat ik me niet echt zorgen maakte. Ik weet niet of dit bij alle airlines geldt, maar in elk geval voor WestJet: als je door vertraging je vlucht mist (of dit nu het vliegtuig is of wachtrijen bij de douane of bij Immigration) word je altijd kosteloos op de volgende vlucht gezet.
telefoonnummer in gebruik nemen
Nu ik in Canada was aangekomen, kon ik mijn nieuwe nummer gebruiken. Op mijn iPhone kon ik onder Settings > Mobile Data mijn nieuwe SIM op On zetten en mijn oude nummer op Off. Op WhatsApp ging ik naar Settings > Account > Change Number en volgde de instructies. Zo, geregeld! Alle chats bleven staan en daar kon ik mensen gewoon verder in berichten – degene aan de andere kant ziet echter wel een nieuw bericht onder een nieuw nummer (en dus een lege gespreksgeschiedenis).
eindbestemming
Omdat Calgary-Vancouver een binnenlandse vlucht is, hoefden we in Vancouver niet nog een keer door een douane heen. Direct na de bagageband stonden we buiten. Ik bestelde een Uber en in no time zaten we met onze 4 koffers, 2 trolleys, 1 weekendtas, en 2 rugtassen in een auto op weg naar ons hotel voor de eerste nacht.
Je bent er! Rust goed uit, want de volgende dag vreet best wat energie. Hieronder lees je waar je je de eerste dag mee bezig moet houden.
de eerste dag na aankomst: sin nummer en bankrekening
sin nummer
Je wekker gaat al vroeg op de eerste dag in Canada. Je gaat namelijk direct op pad voor je Social Insurance Number (SIN). Dit nummer is heel belangrijk, want zonder een SIN nummer kun je eigenlijk niks! Kies een Service Canada Office waar je je SIN wilt gaan halen. Zo’n locatie gaat meestal om 8.30 open, maar zorg dat je er 45-60 minuten voor openingstijd bent. Ze beginnen namelijk dan al met mensen in de rij zetten met nummertjes uitgeven. Kom dus niet om 8.30 pas aankakken, dan kun je namelijk al rekenen op een uur of 3 wachttijd.
Wij gingen naar het Service Canada Office op 757 Hastings Street (Sinclair Centre) – in een mooi gebouw á la stadhuis Rotterdam. Toen we aankwamen zaten er al ontzettend veel mensen. Gelukkig bleek de meerderheid niet voor een SIN nummer maar voor een paspoort te komen. Op de stoelen waar ze mensen in de rij zetten voor het SIN nummer zaten al zo’n 6 personen te wachten. Ik kreeg een volgorde-nummer en wachtte tot het half 9 werd.
Stipt op tijd kwam er iemand om de eerste pak ‘m beet 25 personen op te halen. In een rijtje liepen we naar een andere ruimte, waar verschillende balies waren. Toen ik aan de beurt was, werd me om mijn paspoort, werkvergunning, en Canadese postcode gevraagd. Kort daarna moest ik weer met mijn documenten in de rij gaan zitten tot ik werd opgeroepen. Toen ik werd opgehaald, moest ik een privacy statement lezen en een paar korte vragen beantwoorden. Ook werden de namen van mijn ouders ingevoerd (geen idee waarvoor). Na die vragen ontving ik een papier waar mijn SIN nummer op vermeld stond, en twee informatiepakketjes die ik thuis moest doorlezen. Hierin lees je waar je je SIN nummer wel (en vooral ook niet) zou moeten opgeven. Je SIN nummer is strikt vertrouwelijk en geef je alleen aan de overheid, de bank, en je werkgever. Verder aan absoluut niemand!
Wij waren om kwart voor 8 ‘s ochtends op locatie aanwezig en stonden rond half 10 weer buiten. Mensen die na onze eerste groep binnenkwamen werden verteld dat de wachttijd ongeveer 1,5 uur was. Dat schijnt een prima wachttijd te zijn, want meestal is de wachttijd 3 uur. Trek voor dit klusje dus echt ruim de tijd uit!
een bankrekening openen
Je afspraak bij de bank kun je maken zodra je een Canadees telefoonnummer hebt – plan hem zo snel mogelijk in voor de middag op je eerste volledige dag na aankomst in Canada. Kies een handige locatie – iets dichtbij je accommodatie of dichtbij het Service Canada Office waar je je SIN nummer haalde. De tijd van je afspraak moet in de middag zijn, omdat je je SIN nummer eerst nodig hebt en je niet weet hoe lang het zal duren die ochtend met die wachttijden.
Die afspraak bij de bank duurt ongeveer een uur. Wij waren met z’n tweeën en hadden anderhalf uur nodig, omdat we beide een individuele en ook een gezamenlijke rekening moesten openen. Bij Scotiabank hadden we een hele goede ervaring – goede diensten voor nieuwkomers in Canada, een goed ontvangst, en een bankmedewerker die vanaf nu onze contactpersoon zal zijn voor al onze bankzaken.
Om naast je betaalrekening en spaarrekening een creditcard te krijgen moet je eerst een contract hebben voor een baan. Zodra ik die heb, kan ik terug naar de bank en zal hij me verder helpen.
geld overmaken
OK, je hebt nu een rekening, maar dan moet er nog wat geld op worden gezet. Via Wise heb ik voordelig mijn euro’s laten overmaken in Canadese dollars. Dat is een berg goedkoper dan het via de normale bank te doen.
Ik had net pech dat het weekend was – na het weekend komt het geld aan op mijn Canadese rekening. In de tussentijd gebruik ik mijn Nederlandse bankpas en creditcard voor de eerste uitgaven hier. We proberen nu nog niet alles aan te schaffen, want voor elke betaling betalen we nu voor de koersopslag – dat tikt best aan na een tijdje. Na het weekend heb ik eindelijk toegang tot mijn dollars met mijn Canadese pinpas.
de eerste week: woning & verkennen
Zodra je die eerste belangrijke stappen hebt gezet, kun je verder met het settelen in Canada! Meestal staat de eerste tijd in teken van het zoeken van woonruimte zodat je zo snel mogelijk uit je tijdelijke accommodatie kunt vertrekken. Plan bezichtigingen in via rentfaster.ca, Facebook, en/of via de e-mail adressen die je vind op de websites van appartementencomplexen.
Wij hadden zelf het geluk dat we al een appartement hadden gevonden – tussen het halen van ons SIN nummer en de bankafspraak haalden wij de sleutels van ons appartement op. Daarna konden we onze koffers uit ons hotel halen. Het hotel was tegenover ons appartement, dus dit was zo gepiept! Gelukkig was er ook al een bed met matras, dus voor die eerste nacht zijn we ‘s avonds naar een slaapwinkel gegaan om een lekker dekbed en beddengoed te halen. In Canada is het ook gebruikelijk dat er een wasmachine en droger aanwezig is, dus daar kon ik gauw het nieuwe (stinkende) beddengoed in wassen en drogen. Je wilt niet weten hoe snel we sliepen toen het beddengoed er eindelijk op lag.
De volgende ochtend kwam een monteur van Shaw (zeg maar het Canadese Ziggo) om WiFi te installeren. Een paar uur later kwam IKEA onze bestelling brengen die we vanuit Nederland al hadden geplaatst en ingepland. Omdat we het lastig vonden de maten allemaal goed in te schatten, zijn we begonnen met alleen nog een bank, twee stoelen, en spullen voor in de keuken. Nu de bank staat kunnen we beter zien hoeveel ruimte we nog hebben voor de rest van de spullen. Dat bestellen we zodra we onze dollars hebben. In de tussentijd zijn we lekker spulletjes in ons winkelwagentje aan het zetten op Wayfair, Amazon, IKEA (voor deel 2), etc… Ik kan niet wachten tot we verder kunnen met het inrichten en gezellig maken van ons huisje!
Verder zijn we ons buurtje aan het verkennen – waar zitten de supermarkten en welke is het voordeligst? Waar koop je wat? Waar hebben ze lekkere koffie? Tegenover ons huis zit een heerlijk all day breakfast / brunch tentje waar we vorig jaar ook heerlijk hebben gegeten. En om de hoek zat een restaurant waar we vorig jaar heen wilden maar waar het niet meer van was gekomen – daar zijn we nu natuurlijk geweest en wat was het heerlijk! Op mijn blog kun je verder volgen hoe ik mijn weg vind hier in Vancouver. Tot nu toe hebben we het in ieder geval heerlijk!
Meer in de serie International Experience Canada (IEC)
